Kluczowa rekonceptualizacja
Koncepcja wojen nieograniczonych

Koncepcja wojen nieograniczonych

Chińscy badacze starożytnej myśli wojskowej dopatrzyli się niezwykłego podobieństwa w sytuacji geopolitycznej starożytnego chińskiego świata i wielobiegunowego porządku, a raczej nieporządku, który zaczął się kształtować już pod koniec lat 90. XX wieku37. Oba okresy są przewlekłym procesem erozji autorytetu i prestiżu jedynego hegemona „ogólnoludzkiej” cywilizacji. Można by więc postawić hipotezę, że w obu epokach podobne będą też prawidła przetrwania, budowania potęgi i toczenia konfliktów.

Na takich właśnie na poły filozoficznych podstawach bazowali dwaj współcześni nam chińscy analitycy Qiao Liang oraz Wang Xiangsui, którzy w 1999 roku opublikowali krótką broszurę pt. Wojna nieograniczona.

„Wojna nieograniczona” to taka, w której strony toczą zmagania we wszystkich sferach funkcjonowania wrogiego homeostatu. Celem jest rozprzęgnięcie wszelkich poddających się oddziaływaniom mechanizmów funkcjonowania zjawisk składających się na zjawisko ultrakooperacji. To życie polityczne, a więc i łączność obywateli z elitą rządzącą, dyplomacją, ekonomią, technologią, religią, życiem kulturalnym. Wrogie oddziaływania militarne mają zachodzić jedynie sporadycznie.
Autorzy, pułkownicy chińskiej ALW, stwierdzają, że terroryzm i działania destabilizujące w strefach wpływu mocarstw zachodnich są jedynie jednymi z wielu instrumentów, z pomocą których rozmaite podmioty, w domyśle także Chiny, toczą wojnę przeciw Stanom Zjednoczonym.
Jeden z polskich analityków, Mirosław Banasik, stwierdza, że wizje chińskich specjalistów wykraczają poza tradycyjnie rozumiane wymiary prowadzenia walki opisane w doktrynach państw zachodnich. Oczywiście mowa 
tu o tzw. wojnach hybrydowych lub wojnach piątej generacji (5GW, duchowych). Banasiak formułuje następującą, wyjątkowo trafną tezę:
Zwycięstwa nie należy poszukiwać w fizycznym wymiarze, gdyż zmagania odbywają się poza tradycyjnie rozumianym polem walki.
Koncepcja wojny nieograniczonej opiera się na dowolnym oddziaływaniu (m.in. wsparciu finansowym) dla każdych działań, takich jak korupcja czy działalność przestępcza, słowem wszystkiego, co ma paraliżować usieciowione relacje społeczne. Przy tym „poziom prowokacji należy utrzymywać 
poniżej granicy, w której atakowane państwo może utracić wszystkie posiadane zdolności. […] Oddziaływanie na te elementy funkcjonowania państwa, na które [ataku] przeciwnik się nie spodziewa, a które są szczególnie wrażliwe na tego typu aktywność”.
Innymi słowy, zrozumienie prowadzenia wojny nieograniczonej wymaga zmiany mentalności i odejścia od tradycyjnego pojmowania sposobu toczenia 
konfliktów zbrojnych. W analizie działalności organizacji pozarządowych 
stwierdzam:
„Aktualnie posiadane przez państwa Zachodu mechanizmy obronne, takie jak prawa cywilne i karne, służby tajne i mundurowe oraz obyczajowość i percepcja zagrożeń przez populację, to instrumenty obronne niemające punktu styku z aktami wojny hybrydowej”.
Wynika to z tego, że działania wrogie (tj. osłabiające spójność społeczną, erodujące zaufanie na linii władza–obywatele i in.) zaprojektowane są tak, 
aby nie dało się ich sklasyfikować jako działań oficjalnie zidentyfikowanego przeciwnika geopolitycznego. Przykładem bezradności percepcyjnej jest niewątpliwie prowadzona kampania medialna kształtująca mentalność kobiet w Polsce, ale też w innych krajach Zachodu. Użytkownik portalu Wykop zestawił fakt deficytu kobiet stanu wolnego w Polsce, sięgający kontestowanej wartości jednego miliona, z ogólnym tonem tekstów portalu Onet, które zdają się promować małżeństwa z obcokrajowcami, promują hipergamię i rozwiązłość, a przy tym deprecjonują Polaków jako kandydatów na małżonków. Drugim kazusem, świetnie udokumentowanym przez amerykańskie agendy rządowe, jest wykrycie finansowania ekstremistycznych organizacji klimatycznych przez fundacje chińskie.

Komentarz Autora: